وعده دیدار

امشب رو به شهرم نشسته ام

تنهای تنها فقط صدای سوز سرماست و من .......

شهر بزرگ در این تاریکی شب در محاصره این چراغها

چه معصوم می نماید

ولی چقدر لابلای این چراغها دروغ خفته

چقدر خیانت و چقدر........

بعضی وقتها از خودم میپرسم آیا واقعا تو اینقدر بی مهر بودی

یا من بینهایت ساده بودم

بهرحال هرچه بود گذشت ولی...ولی

هنوز نفس میکشم

هنوز هستم و شهرم را دوست دارم هرچه باشد

شاید سپری شدن ایام همه چیز را معلوم سازد

ولی هر کجا هستی و باهر........

امیدوارم همیشه برقرار باشی