((آینه جان))
چند از آب و گل
این روح شیدا از روز الست،منزل به منزل
وادی به وادی پرگشود به هوای کوی تو
آینه جان منور شد از ازل برچهره تابان تو
گویی که هر دو یکی بود، جان من و جان تو...
حاصل دم زدن از مهر رخ یار این بود :
(( در هر سرا دفینه گنجی دگر است
عشق است دفینه در سرای دل من....))

مهر
۱۴۰۴/۰۵/۱۴
17:6