وعده دیدار

آخرین دقایق پاییز

گرگ و میش رسیدن به زمستان

بلندای امشب به درازای گیسوانی است که...

زيبايى و امید

و ترنم نغمه های جذابى را نوید می دهد

یلدای طولانی و سپید

به میزبانی و مهربانی سیاهی چشمان تو.......

بگذار که یلدای پریشان ترا شانه کنم

لبخند بزن انار لبهای ترا دانه کنم...‌‌‌‌‌‌‌

یلدای ۱۴۰۳

در گذار از ظلمت به روشنایی

پژواک گرم صدایی

رهنما گشت مرا در عبور از پاییز

و رسیدن به هم نوایی

انتهای مسیر تاریک این فصل

آوایی جادویی بود و روزنی از نور...

چه طنین جذابی و چه روشنای امید بخشی

وچه نجوای دلربایی از ورای نگاهی

((در خرابات مغان نور خدا می بینم

وین عجب بین که چه نوری زکجا می بینم...))

پاییز ۱۴۰۳

بوى باران در مسيرى سبز

تابش مهتاب بر سنگفرش شهر

صدای سوت قطار در ایستگاه پیچید

قطاری که با خود زندگی می آورد

روی نیم کتی کنج ایستگاه

چشم براهی مشتاق تا که آب حیاتش را

گرم در آغوش کشد....

قصه این شد:

ایستگاه قطار،دیدار یار با یار

و چراغی روشن تا ابد

در خانه ای سپید

رو به زیباترین منظره جهان.........